Gepijnigd wrik ik mijn oogleden van elkaar. Het beeld is wazig - ik weet niet waar ik ben. Mijn trommelvliezen daarentegen worden al geprikkeld door het snerpende getring van mijn wekker. ''Goodmorning. Góódmorning! Another day, another destiny,' herhaalt de wekkerradio totdat de prikkels eindelijk mijn hersenen bereiken. Ik word langzaam wakker en realiseer me; dit is weer zo'n dag. Maar... dat kan ook anders!