Van nature...

Ik betwijfel ten zeerste of het helpt om met hoofdpijn door het gras te dwalen op je blote voeten in de hoop dat Moeder Natuur de pijn als ware wegzuigt. Mijn natuurlijke reflex is om naar het doosje paracetamollen te graaien, maar hé; iedereen zijn ding. Natuurgeneeswijze krijgt een steeds breder podium; maar wat schijnen al die middeltjes dan te doen?
Laten we even voorop stellen dat reguliere geneeskunde erg belangrijk blijft. We kunnen tenslotte geen hersenvliesontsteking verhelpen door een plukje lavendel over ons hoofd te wrijven. Verder is het geheel afhankelijk van jezelf of je in homeopathische middelen gelooft of dat je het klinkklare lariekoek vindt - I won't judge. Zelf vind ik het voornamelijk interessant om uit te zoeken of iets wel of niet werkt, en waarom het dan zo'n goed product zou zijn. Ik wil niet zeggen dat de eerst volgende keer dat ik keelpijn heb met de lavendel aan de gang ga (voornamelijk omdat het, terwijl ik dit schrijf, december is en de lavendel niet meer bloeit buiten), maar wie weet helpt het inderdaad wel goed tegen een insectenbeet en zijn we voor eens en altijd gewapend tegen dat vliegend grut.

 Lavendel; laten we er dan maar meteen mee beginnen. Ten eerste werkt het natuurlijk rustgevend op ons reukorgaan - vandaar dat we hier weleens oude vrouwtjes onze voortuin uit moeten werpen, voordat ze de hele struik kaal hebben geplukt. Buiten de geur schijnt lavendel een ontsmettende en pijnstillende werking te hebben. In olievorm kan je één druppel op de wond of insectenbeet druppelen. Lavendel zou werken tegen bacteriën, virussen en schimmels. Hiervoor zijn de essentiële oliën linalol, borneol en cineol verantwoordelijk. Essentiële oliën staan bekend als alternatieve geneesmiddelen. Buiten dat bevatten planten, dus ook lavendel, een afweringsmechanisme genaamd looistoffen. Looistoffen hebben een samentrekkende werking waardoor een wond sneller hecht. Lavendel (schijnt) een berg aan hulp te zijn - je zou minstens denken dat je er op kunt leven. Een paar van deze werkingen betwijfel ik. Zo zou lavendel helpen om muggen op afstand te houden. Nu is gelukkig het muggenseizoen voorbij en kan ik het niet uittesten, maar als ik me 's zomers niet onderdoop in deet ben ik de volgende ochtend een grote muggenbult.

Amandel; ik kan wel eeuwen over lavendel doorgaan, maar het zou zonde zijn om amandel weg te laten. Amandel is namelijk voedend en hydraterend waardoor het goed ten pas komt bij huidverzorgingsproducten. Amandel bevat vitamine A (zorgt voor de huid en helpt tegen ''zonschade'' en cellulitis), vitamine B2, B6 en vitamine E. Bij een droge huid kunnen dan ook olies gebruikt worden waar amandel in verwerkt zit.

Dood zeezout (+ magnesium); Dood zeezout verwijst natuurlijk naar de zee met de hoogste concentratie zout ter wereld; zo'n 340 gram per liter - mocht je het willen weten. De dode zee heeft zijn naam te danken aan het feit dat er geen leven mogelijk is, maar misschien wil je dat helemaal niet weten en denk je nu: ''maar waar is het dan goed voor!?''
Dat ga ik je vertellen; de helende werking voor de mens ligt 'm in de aanwezigheid van mineralen. Met name magnesium is er in overvloed en bevat het zeewater ook nog sporenelementen, waardoor dit water hydrateert en niet uitdroogt - wat weer goed is voor een satijnen huidje. Het water werkt desinfecterend en verwijdert dode huidcellen. De mineralen zorgen ervoor dat de huid vitaler worden.

Aloë vera: Deze doodnormaal uitziende kamerplant schijnt wel meer dan dat te zijn. Wanneer je de stengels opent zie je een gel en blijkbaar doet dat 'm. Heel het internet stort zich op het wonderbaarlijke plantje wat alles kan - behalve geldzorgen oplossen of liefdesperikelen verhelpen. Er zijn zowel toepassingen voor uitwendig als inwendig gebruik door de vele vitaminen, mineralen en zelfs aminozuren (bouwstenen van eiwitten) die de plant bevat. Toch zit er wel degelijk verschil in de kwaliteit van de gels die producenten aanbieden. Bij uitwendig gebruik kan er weinig mis gaan; aloë vera is goed voor allerlei huidproblemen - van eczeem tot striemen, van droge huid tot insectenbeten. Bij inwendig gebruik kan aloë vera echter laxerend werken en dat is iets waar je rekening mee moet houden als je eigen problemen niet bij je darmen liggen.  Buiten dat hebben de antrachinonen die deze prikkeling veroorzaken, ook een prikkelende werking op de baarmoeder. In een zwangerschap is het dan ook af te raden aloë vera-sap te drinken. Aloë vera bevat stoffen die die bepaalde reacties in het lichaam activeren, zoals wondheling. Aloë vera wordt vaak aangewezen als magisch wondermiddel - maar slechts een paar ''geneeswijze'' van de plant zijn wetenschappelijk bewezen.

Dus. Misschien zijn jullie hier helemaal niet meegeholpen - ik ook niet. Zelfs de wetenschap is in sommige gevallen nog aan het tobben. Wel valt mij één ding op; elk natuurlijk product bevat verschillende vitaminen. Natuurlijk is het ons met de paplepel ingegoten dat we onze vitamientjes binnen moeten krijgen, maar toen we drie waren hadden we nog geen idee (we dachten ook dat Sint ons geen cadeautje zou geven als we niet zouden eten en stout waren). Veel vitaminen hebben als functie dat zij als co-enzym werken, Enzymen zijn bepaalde eiwitten in ons lichaam die ervoor zorgen dat alles werkt zoals het bedoeld is. Maar soms hebben ook zij een schop onder de hol nodig, moeten ze als ware op ''start'' gedrukt worden - en dat doet het co-enzym. Zo is vitamine K nodig bij een simpel proces als bloedstolling, en vitamine B11 bij de celstofwisseling. Natuurlijk zitten deze vitaminen ook gewoon in sommige voedingsmiddelen, dus kun je je afvragen of je nu wel als een gek in het rond moet gaan smeren met deze natuurlijke middeltjes - maar die keus is aan jou. Misschien werkt het met natuurlijke geneesmiddelen ook wel een beetje als met Sinterklaas; je moet erin geloven, anders werkt het niet. (~Alles is liefde).